Ο μύθος

-Οι Έλληνες πιστεύουν ότι η Ικαρία πήρε το όνομα της από τον γιο του Δαίδαλου, τον Ίκαρο, που έπεσε στα κύματα ενώ πετούσε, όταν ο ήλιος έλιωσε το κερί που αποτελούσε τα φτερά στους ώμους του. Η παλιότερη αναφορά του μύθου γίνεται γύρω στα 300 π.Χ., ωστόσο αυτός καθαυτός, ο μύθος του Δαίδαλου και του Ίκαρου ανάγεται τουλάχιστον στον 5ο αιώνα π.Χ. Σύμφωνα με αυτόν τον μύθο, ο Μίνωας, βασιλέας των Κρητών, θεώρησε τον Δαίδαλο ως υπεύθυνο για την απόδραση του Θησέα και για αυτόν τον λόγο τον φυλάκισε. Αυτός προσπάθησε να αποδράσει με τον γιο του, φτιάχνοντας φτερά για να πετάξει... Έκτοτε ο μύθος αυτός έχει υποστεί πολλές τροποποιήσεις.

-Στους αιώνες που ακολούθησαν στην Ικαρία η αμπελοκαλλιέργεια έμελλε να εξελιχθεί και να στηρίξει ουσιαστικά την οικονομία του νησιού - αργότερα, κατά την ελληνιστική περίοδο, η κυριότερη πόλη της Ικαρίας, η Οινόη, θα καυχιόταν για το κρασί της - χαράζοντας στο νόμισμα της την εικόνα του Διονύσου στην πρόσθια όψη και στην πίσω ένα τσαμπί με σταφύλια.

-Δεν πρέπει να αγνοήσουμε το γεγονός ότι ο θεός Διόνυσος συνδεόταν εξίσου με την Ικαρία, όπως επίσης και με μια περιοχή στα Μεσόγεια της Αττικής, τον δήμο Ικαρίας.